چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › قبل از شهادت
امشبی که اومدی خونه من به مهمونی
امشبی که اومدی خونه من به مهمونی
باباجون تو رو خدا بگو چرا پریشونی
سر سفره جز نون و نمک نخوردی افطاری
با نیگاه یه کوه غم به روی قلبم میذاری
هی می ری توی حیات خیره می شی به آسمون
چرا زیر لب می گی انا الیه را جعون
باباجون جور دیگه نماز و قرآن می خونی
بجون زهرا
بگو بابا چرا پریشونی
دل من شور افتاده امشب بمون توی خونه
نرو مسجد دادشم بجات نماز و می خونه
باباجون کاشکی می شد من جونم و فدات کنم
لااقل یه لحظه بنشین که قشنگ نیگات کنم
من ندیدم که یه بار کنار سفره سیر بشی
بابا جون کشتی منو بگو چرا آه می کشی
- واسه اینه آه من که مرغ پر بسته شدم
دیگه از زندگی بی مادرت خسته شدم
- باباجون اشک چشات عالمی رو غرق می کنه
خنده های امشبت با هر شبت فرق می کنه
- گریه و خنده شوقه اگه که خدا بخواد
بعد عمری فاطمه ام برای بردنم میاد
- خنده هات تیر غم و به قلب رنجور میزنه
نمی دونم که چرا دلم برات شور میزنه
- دخترم جون بابات غصه هات و کنار بذار
همه دلشورت و برای کربلا بذار
- باباجون چرا نیگات به آسمون دوخته می شه
لحظه لحظه صورتت سرخ و بر افروخته می شه
- برا آسمون دارم حالم و توصیف می کنم
برا ماه از قدیما خاطره تعریف می کنم
از شبی که دست من به بازوی خسته رسید
اون شبی که خواهرت پشت جنازه می دوید
یادته کوچیک بودی فضه تو رو گرفته بود
پیش چشم شماها می شستم اون روی کبود
از همون شب تا حالا روزی هزار بار می میرم
دخترم مادر تو منتظره دارم می رم