چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › شهادت
بیائید تا دل شب گریه کنیم
بیائید تا دل شب گریه کنیم
مث بچه یتیما گریه کنیم
بیائید همه لباس مشکی به تن
برای ختم بابا گریه کنیم
همه محزون همه غمگین بخونیم
همه الرحمن و یاسین بخونیم
قد نخلستونا از غصه خمه
ماه میگه که لحظه های ماتمه
عرش و فرش برا علی عزادارند
هر چی از علی بگند بازم کمه
دلی که آتیش فشان بود تو سینه اش
حرف می زد از خاطرات مدینه اش
حرف می زد گریه می کرد و پاک می کرد
اشکاشو با دستای پر از پینه اش
اشکش از بی وفائی مردمه
آهش از آتیش و دود و هیزمه
نه که از طناب و دست بسته گفت
همش از یه بازوی شکسته گفت