چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
یا حسن ای حُسن خداوندگار
یا حسن ای حُسن خداوندگار
ای گُل خوش رنگ گِل کردگار
ای به زمین داده نشاط و سرور
وی به سما تاج وقار و غرور
ای صلوات همه ی انبیاء
بر تو و نامت حسن مجتبی
ای متوسل شده آدم به تو
مدح خداوند دمادم به تو
نوح تو را خواند و ز غرقاب رَست
نام تو را برد و به خشکی نشست
جنت ز انفاس تو بستان شده
نار خلیل از تو گلستان شده
نطق کلیم از لب پر نور توست
موسی عمران شدن از طور توست
معجز احیای مسیحا تویی
حضرت عیسای مسیحا تویی
دلبری و دلکش و یوسف کُشی
لیلی و مجنون همه را می کُشی
جنت دستان نبی جای توست
بوسه ی جبریل به لبهای توست
گل ، علی و
شبنم این گل تویی
در ارم فاطمه بلبل تویی
همقدمت عرش فرود آمده
کعبه به پیشت به سجود آمده
محمل قنداقه ات از بال حور
پر شده مهد تو ز درّ و بلور
جان به فدای تو و لبخند تو
جام عسل کنج لب قند تو
خنده کن ای گلشن راز علی
ای لب تو مُهر نماز علی
خنده کن و فاطمه را شاد کن
کنج دلش را حسن آباد کن
ای گل گلزار ولا یا حسن
یاسمن ساقه طلا یا حسن
مدح تو گفتن بخدا مشکل است
درّ تو سفتن بخدا مشکل است
ختم تمام سخنان یک کلام
عشق خدایی بخدا والسلام