چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
رمضان بهشت خدا شده ز گل جمال تو یا حسن
رمضان بهشت خدا شده ز گل جمال تو یا حسن
مه نیمه اختر کوچک و مه نو هلال تو یا حسن
یم علم و حکمت و معرفت نمی از کمال تو یا حسن
دل دشمنان تو را برد نبوی خصال تو یا حسن
صفحات و متن کتاب حق رخ و خط و خال تو یا حسن
به خدا رسیده ز بندگی طیران بال تو یا حسن
تو چراغ بزم وصال حق تو بهار خلد مخلدی
تو خدای حُسن و ملاحتی تو یگانه عبد مؤیدی
تو به جسم ، جان کتاب حق ، تو به روح
، روح مجردی
تو کمال کل کمال ها ، تو جمال خالق سرمدی
تو علی تو حسن تو حسین یا که محمدی
که عیان جلالت پنج تن بود از جلال تو یا حسن
تو محیط عالم حکمتی تو مه سپهر امامتی
تو زمامدار مشیتی تو امام صبر و شهامتی
تو مه سپهر ولایتی تو تمام جود و کرامتی
تو خدای را رخ و جلوه ای تو رسول را قد و قامتی
تو پناه خلق دو عالمی تو شفیع روز قیامتی
نه عجب که عفو کند خدا ، همه را به خال تو یا حسن
نه عجب که فخر کند خدا ، به ملک ز شوق عبادتت
نه عجب که غنچه به صبحدم ، شکفد به عرض ارادتت
همه انبیاء شده معترف به جلال و مجد و سیادتت
ز طلوع صبح ، خجسته تر ، شب جانفزای ولادتت
من و لطف و جود و عطای تو ، که کرم بود همه عادتت
به عطا و حلم و کرم کسی نبود مثال تو یا حسن
به تمام دین خدا قسم ، که تمام دین خدا تویی
به بهشت و ارض و سما قسم که بهشت و ارض و سما تویی
به مقام و سعی و صفا قسم که مقام و سعی و صفا تویی
به قیام و صبر و رضا قسم که قیام و صبر و رضا تویی
به دعا و روح دعا قسم که دعا و روح دعا تویی
شده اقتدار ستمگران همه پایمال تو یا حسن
ولی خدا ثمر نبی گهر علی دُرِ فاطمه
نگهت مسیح و مسیح جان نفست شفای دل همه
دهن تو چشمه ی معرفت سخن تو آیت محکمه
همه را به عشق تو های و هو همه را به ذکر تو زمزمه
به محبت تو مرا بود
، ز شرار نار چه واهمه
که بهشت لطف خدا شده ، دلم از خصال تو یا حسن
تو سجود من تو رکوع من تو سلام من تو نماز من
تو مطاف من تو طواف من تو عراق من تو حجاز من
تو شرار سوز و گداز من تو بهار گلبن راز من
تو سرور من تو نوای من چه به سوز من چه به ساز من
نبود قسم به ولایتت به گل بهشت نیاز من
اگرم به دست ، جوانه ای رسد از نهال تو یا حسن
هله ای تکلم قدسیان شب و روز نقل روایتت
صفحات مصحف جان پُر از سُوَرِ لطیف حکایتت
به محبتت به مودتت به کرامتت به عنایتت
که بود نگاه توسلم به چراغ راه هدایتت
بخدا قسم خجلم ز تو که به ادعای ولایتت
به زبان محب تو بوده ام به عمل ملال تو یا حسن
منم آنکه با همه زشتیم سر خود به خاک تو سوده ام
چو دو چشم خویش گشوده ام به محبت تو گشوده ام
دل خلق را به فضائل و به مناقب تو ربوده ام
به علی قسم به نبی قسم به خدا محب تو بوده ام
به ولای تو به ثنای تو غزل و قصیده سروده ام
ز تو گفته ام ز تو خوانده ام به زبان حال تو یا حسن