ولی خدا، ثمر نبی، گُهر علی، دُرِ فاطمه

ولی خدا، ثمر نبی، گُهر علی، دُرِ فاطمه، نگهت مسیح و مسیح جان، نفست شفای دل همه، دهن تو چشمه ی معرفت، سخن تو آیت محکمه، همه را به عشق تو های و هو، همه را به ذکر تو زمزمه، به محبت تو مرا بود ز شرار نار چه واهمه، که بهشت لطف خدا شده، دلم از خصال تو یا حسن

تو سجود من، تو رکوع من، تو سلام من، تو نماز من، تو مطاف من، تو طواف من، تو عراق من، تو حجاز من، تو شرار سوز و گداز من، تو بهار گلبن راز من، نبود قسم به ولایتت، به گل بهشت، نیاز من، اگر رسدم به دست جوانه ای، رسد از نهال تو یا حسن

به تمام دین خدا قسم که تمام دین خدا تویی، به بهشت و ارض و سما قسم، که بهشت ارض و سما تویی، به مقام و سعی و صفا قسم، که مقام و سعی و صفا تویی، به قیام و صبر و رضا قسم، که قیام صبر و رضا تویی، به دعا و روح دعا قسم که دعا و روح دعا تویی، شده اقتدار ستمگران همه پایمال تو یا حسن

منم آنکه با همه زشتیم،

سر خود به خاک تو سوده ام، چو دو چشم خویش گشوده ام، به محبت تو گشوده ام، دل خلق را به فضائل و به مناقب تو ربوده ام، به علی قسم به نبی قسم، به خدا محب تو بوده ام، ز تو گفته ام، ز تو خوانده ام، به زبان حال تو یا حسن

مرغ پریده ی دلم خدا خدا کند، گرد مدینه گردد و تو را تو را صدا کند، بلکه خدا به مقدمت مرا مرا فدا کند، نمی شوم نمی شوم از تو دمی جدا حسن کریم آل فاطمه امام مجتبی حسن