چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
شاهنشهی که در دو جهان رهنما بود
شاهنشهی که در دو جهان رهنما بود
فرمانده ی تمام جهان از خدا بود
نور دو چشم حیدر و فرزند فاطمه
درّ ولایت علی مرتضی بود
از حسن و خلق و جود و سخا چون پیمبر است
از بذل فضل همچو شه کربلا بود
مشکات نور مقصد آن نور ایزدی
مصداق نور و معنی نور علی بود
حسن و جمال و علم و کمالش همه حسن
هم مجمع فضائل و هم مجتبی بود
نامش حسن کلام حسن لعل لب حسن
اندام او حسن همه سر تا به پا بود
گیسو حسن دو چشم حسن خلق و خو حسن
بر شام تار روشنی دیده ها بود
باب علوم م صطفوی باب او بود
بحر سخای مرتضوی را عطا بود
رزند زا و ها و خلق یا و سین و صاد
رکن و مقام و زمزم و سعیو صف ابود
آن سیدی شباب که فرموده مصطفی
فرزند پاک پادشه لافتی بود
هم لنگر زمین و زمان هم ولی حق
هم زیب دوش احمد و آل کسا بود
مردم تمام، عاشق دیدار جنتند
جنت به انتظار شهشنشاه ما بود
حور بهشت کوثر و انهار سلسبیل
در انتظار مقدم آن دلربا بود