چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › شهادت
زینب نفسای آخرم، زینب بیا دم بسترم
زینب نفسای آخرم، زینب بیا دم بسترم
زینب بیا با هم بگیریم روضه ی مادرم
چه غمی داره صدامون، شب تلخ گریه هامون
به یاد صورت نیلی، زده تو مدینه بارون
تنهام غریبیِ حاصلم، یاد کوچه شده قاتلم
زینب گوشواره ی شسکته اش می سوزنه دلم
منو تو چادر خاکیش، با غم و غصّه کفن کن
دم قبر بی نشونش، تو مدینه یاد من کن
بوده تو شب مصیبتم، اشک تو روضه
ها قسمتم
زینب خونمه قتلگاه و سند غربتم
یه روز خوش تو مدینه بخدا قسم ندیدم
همه جا مسجد و کوچه صب حیدرو شنیدم
آهم با بیکسی آشناست، اشکم به خاطر غصه هاست
زینب اگه خودم مدینه ام دلم تو کربلاست
می بینم یه روز میاد تو، بی حسین اسیر دردی
با لباس غرقه خونش، به مدینه بر می گردی