چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › شهادت
دلم از غصه و غم شده مضطر علی
دلم از غصه و غم شده مضطر علی
که تمومی نداره غم دختر علی
بدن مادرشو بی صدا از تو خونه
مثل بابا برده اند نیمه شب غریبونه
آرزوی زینبه با هزار غم و محن
که تو روز تشییع بشه بدن امام حسن
آخدا تو مدینه غصه بی اندازه شد
بین اشک و آه بدن تشییع جنازه شد
عده ای مغیره خو امّا از راه اومدند
به جا آوردن گل ، بدن و با تیر زدند
از کفن خون می چکید قاسمش نیگا می کرد
با چشای پر ز اشک عمو رو صدا می کرد
جای شکرش باقیه زینب علی ندید
همه ی ماجرا رو گوشه ی خونه شنید
اما بین کربلا هر چی که شنیده بود
دید میون قتلگاه هر چی که ندیده بود
یکی با خنجر کین یکی شمشیر می زنه
یکی با نیزه و سنگ یکی با تیر می زنه