چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › ولادت
دلم شاد حسینه ، که میلاد حسینه
دلم شاد حسینه ، که میلاد حسینه
ز یمن آن ، شه خوبان ، مشام جان ، پر از شمیم سیبه
بزن دستی ، کند مستی ، همه هستی ، که میلاد حبیبه
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
بهار از ره رسیده ، نگار از ره رسیده
لبا خندون ، چشا گریون ، همه مجنون ، به عشق عشق زینب
کنم گلگون ، همه هامون ، (بپاش) بریزم خون ، به عشق عشق زینب
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
خدا
منت نهاده ، به من عشق تو داده
به شکرانه ، در این خانه ، چو پروانه ، به گردت می زنم پر
مگر شاید ، شبی آید ، که جانانه ، بسوزم پای تا سر
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
شدم دیوانه امشب ، بده پیمانه امشب
به سجاده ، بزن باده ، که افتاده ، به سر شور حسینی
شو آماده ، دل ساده ، خدا داده ، به دل نور حسینی
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
هوای کربلایت ، مرا کرده فدایت
وجود من ، سجود من ، سرود من ، تویی نور دو عینم
تو را دارم ، چه غم دارم ، چه کم دارم ، که من عبد حسینم
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
چو فطرس پر شکسته ، به پای تو نشسته
طبیب من ، حبیب من ، مجیب من ، امیر عالمینم
تویی ساقی ، می باقی ، ز مشتاقی ، فداییِّ حسینم
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
سبو دارم به دستم ، من از نام تو مستم
دل آرامی ، بده جامی ، مرا کامی ، ز حُسن بی مثالت
برون از غم ، در انی عالم ، دلم هر دم ، شده مات جمالت
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
دلم مشتاق یار است ، به یادت بی قرار است
هوای تو ، ولای تو ، صفای تو ، مرا دیوانه کرده
تویی دلبر ، ز جان بهتر ، رخت دیگر ، مرا مستانه کرده
حسین جانم(3) حبیبی یا حبیبی
دلم مست حسینه ، که پا بست حسینه
شب مولاست ، به دل سوداست ، جهان زیباست ، دلم غرق تمناست
شب شور و ، شب ساقی ، می باقی ، شب شادی زهراست
حبیبی یا حسین جان
شب فخر و جلاله ، عجب امشب
با حاله
به باغ دل ، گلی سر زد ، مهی آمد ، که غیرش قاتلم نیست
حسین آمد ، حسین آمد ، خدا دل تو دلم نیست
حبیبی یا حسین جان
چه یارم دلفریبه ، یل ام البنینه
الا آدم ، آهای عالم ، آهای دنیا ، شب شور است و احساس
وجود من ، شده قلبم ، دل و جانم ، دخیل چشم عباس
حبیبی یا حسین جان