چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › ولادت
من مرغ عشق حیدرم، زخمی شده بال و پرم
من مرغ عشق حیدرم، زخمی شده بال و پرم
کارم رسید به جایی که، رو می گیرم از شوهرم
دلم گرفته به خدا، خسته شدم
دیگه شبیه مرغ، پر بسته شدم
رمق نمونده به تنم، پیش علی جون می کنم
رفیق نیمه راه شدم، سربار مرتضی شدم
آه، از این حال خراب، می رم ز دست بوتراب(2)
ای قبلگاه عالمین، مادر بیمار حسین
از خون زخمای تنم، می چسبه بر تن پیرهنم
می میرم و زنده می شم، تا پیرهن و عوض کنم
موندم میون، شهر پیغمبر غریب
زینب می خونه، کنارم امن یجیب
امون ز شهر مدینه، خون میاد
از زخم سینه
کبود ز سر تا پا همه، لکه ی خون تو چشمامه
آه، از این حال خراب، می رم ز دست بوتراب(2)
ای قبلگاه عالمین، مادر بیمار حسین
بار سفر رو بسته ای، مگه ز حیدر خسته ای
اینقدر حلالیت نخواه، دل منو شکسته ای
با اون نگاهت، دلمو می سوزونی
بگو که زهرا، پیش حیدر می مونی
آتیش نزن به هست من، توئی عصای دست من
داری عذابم می کنی، خونه خرابم می کنی
آه، از این حال خراب، می رم ز دست بوتراب(2)
ای قبلگاه عالمین، مادر بیمار حسین