چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
بی دلانی که دم از عشق به تزویر زدند
بی دلانی که دم از عشق به تزویر زدند
سنگ بر آینه عصمت و تطهیر زدند
پیروان پدر فاطمه از جهل و غرور
پسر فاطمه را کشته و تکبیر زدند
آن جگر سوخته، جان و جگر فاطمه بود
جگر فاطمه را با دم شمشیر زدند
هر قَدَر آب طلب کرد کَسش آب نداد
عوض آب بر آن تشنه جگر، تیر زدند
گرچه او را به گناهی که نبودش کشتند
طفل شش ماهه او را به چه تقصیر زدند؟
طفل شش ماهه که می سوخت عطش جانش را
بر لبش خون گلو در عوض شیر زدند
دست ناموس خدا را به اسارت بستند
بر عزیزان نبی تهمت تکفیر زدند
سرپرست اسرا را که تن از تب می سوخت
بر سر و پیکر و گردن غل و زنجیر زدند
ای "مؤید" چه بود کیفر آنان که زدند
بانگ خون خواهی این قوم ولی دیر زدند