چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
دل از جهان بریدم و گفتم حسین حسین
دل از جهان بریدم و گفتم حسین حسین
عشقش بجان خریدم و گفتم حسین حسین
دادند چونکه باده ی قالوا بلی مرا
ز آن جرعه ای چشیدم و گفتم حسین حسین
عکس جمال دوست در آئینه ی ضمیر
در یک نگاه دیدم و گفتم حسین حسین
چون مرغ پر شکسته ی از آشیان جدا
تا کوی او پریدم و گفتم حسین حسین
می گفت یا حسین، شب و روز مادرم
من هم از او شنیدم و گفتم حسین حسین
هر جا مجال یافتمی بزم ماتمش
با اشک و آه چیدم و گفتم حسین حسین
برگرد شمع روشن بزم عزای او
پروانه سان پریدم و گفتم حسین حسین
در نیمه های شب به امید حریم او
آه از جگر کشیدم و گفتم حسین حسین
گاهی زدم به سینه و گاهی به سر زدم
گه پیرهن دریدم و گفتم حسین حسین
دنبال دسته های حسینی برهنه پا
در کوچه ها دویدم و گفتم حسین حسین
مهر حسین دار و ندار «مؤید» است
دل از جهان بریدم و گفتم حسین حسین