چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
ایکه دلها همه از داغ غمت غمگین است
ایکه دلها همه از داغ غمت غمگین است
وی که از خون تو صحرای بلا
رنگین است
نرود یاد لب تشنه ات از خاطره ها
هر که را می نگرم از غم تو غمگین است
از فداکاری و جانبازی مردانه ی تو
به لب خلق جهان تا به ابد تحسین است
نازم آن همت والا که تو را بود حسین
که قیامت ، سبب رشد و بقای دین است
جان ز کف دادن و تسلیم به ظالم نشدن
آری آری بخدا همت عالی این است
جان بقربان تو ای کشته که خود فرمودی
مرگ با نام به از زندگی ننگین است
میهمان کشتن و آنگاه اسیری عیال
این گناهی است که مستوجب صد نفرین است
هر که از صدق و صفا دست به دامات تو زد
عزت هر دو جهانش بخدا تأمین است
چکنم گر نکنم گریه به مظلومی تو
گریه آبی است که بر آتش دل تسکین است