چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
بی نیاز از آفتابم آفتابم روی اوست
بی نیاز از آفتابم آفتابم روی اوست
گر چه بی قدرم ولیکن شام قدرم موی اوست
در نماز عشقم و محراب من ابروی اوست
مست از سر تا بپای من ز عطر بوی اوست
گر چه من غرق غمم او می برد در ساحلم
یا حبیبی یا حسین گوید طپشهای دلم
گیسویش حبل المتین و روی او ماه تمام
هم رکوع و هم سجود و هم قعود و هم قیام
او صفا و مروه او حِجر و حَجر رکن و مقام
مرقد شش گوشه اش دل برده از بیت الحرام
محرمم از
اشک و لبیکم چو گل خندیدن است
حج من دور حسین بن علی گردیدن است