چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
زیباترین آوای من (حسینه2)
زیباترین آوای من (حسینه2)
اهل جهان آقای من (حسینه2)
با یه نگاه دل ما رو (می بره2)
اونیکه نازشو خدا (می خره 2)
من بودم و دل ، من بودم و عشق
من بودم و دوران مستی
بلد نبودم اسم خودم رو
که تو روی لبهام نشستی
از عشقت از عشقت می خونم می دونم هوامو داری
رو سینم کبوده همینو دارم از تو یادگاری
آقام (3) حسین
در گوشه ی چشمت ملک (اسیره 2)
حیدر با اذکار تو دم (می گیره2)
مریم به پیش مادرت (کنیزه2)
با یا حسین عالم به هم (می ریزه2)
دیگه چه حاجت به حور و جنت
وقتی که زائر کربلات شم
کاشکی می شد که قابل بدونی
تو طواف حرمت فدات شم
فضای بهشتم حد بین ابوالفضل و حسینه
دل من گِل من مال تربت بین الحرمینه
آقام (3) حسین
از هیبت چشمش عدو (گریزد 2)
از دست
او کرببلا (بریزد2)
وقتی که قلب لشکرو (می دره 2)
همه میگن عباسه یا (حیدره2)
مرد نبرده خدایی مرده
هر چی یله دورش می گرده
خدا می دونه که قد و بالاش
با دل ارباب چه کرده
عموی سیدا اسم اون نمک هر سفره ی بذله
ایشا ا... یه روزی وعده مون میدون مشک ابوالفضله
آقام (3) حسین