چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › ولادت
چون اذان گوی نبی نیمه شبی
چون اذان گوی نبی نیمه شبی
دید در رؤیا گل روی نبی
حال پیغمبر پریشان می نمود
محنتی حاکی در ایشان می نمود
گفت با او این مؤذن با ادب
یا اب الزهرا چه باشد این سبب
با بلال آن لحظه فرمود از ملال
بی وفا هرگز نبودی ای بلال
دخترم زهرا غریب یثرب است
آفتاب عمر او در مغرب است
خیز از گوشه نشینی کن حذر
در دلت نیت نما عزم سفر
ناگهان بیدار شد از خواب ناز
کرد با خلاق خود راز و نیاز
این چه خوابی بود یارب دیده ام
یار را نالان دل شب دیده ام
واله و حیران زجا برخواست زار
زد به راه و رفت سوی شهریار
چون سوی دروازه ی یثرب شتافت
شهر احمد را دگرگون باز یافت
نخل امید دلش بی برگ دید
کوچه ها را در سکوت مرگ دید
بود یثرب در فضای دیگری
کوچه در حال و هوای دیگری
دید درب بیت حیدر سوخته
گفت یارب از چه این در سوخته؟
چیست یارب علت این شور و شر
جای پای سامری مانده به در
پاک از چشم تر خود آب کرد
با دل بشکسته دق الباب کرد
یک صدای آشنا آمد به گوش
گفت : آیا کیستی با این خروش؟
گفت : در را باز کن ای ممتحن
ای به قربان صدایت یا حسن
من بلالم خسته از راه آمدم
با امیدی سوی درگاه آمدم
آشنا هستم غریبه نیستم
آگه از حال حبیبه نیستم
باز
شد درب و حسن با اشک و آه
سوی مولا بهر او بگشود راه
با فغان و گریه و نازک دلی
بوسه ها زد بر قدمهای علی
ماجرای خواب را تعریف کرد
قدری از وصف نبی توصیف کرد
مرتضی هم ماجرا را باز گفت
قدری از آن را به رمز و راز گفت
گفت با فریاد و ناله آن غلام
رخصتی تا گیرم از خصم انتقام
گفت مولا از پیمبر یاد کن
خیز و ما را با اذان امداد کن
گر چه زهرا نیمه جان است ای بلال
سخت دلتنگ اذان است ای بلال
بر مناره چون مؤذن ایستاد
یاد ایام خوش احمد فتاد
صوت او چون از مناره شد بلند
جسم کوثر گوئیا شد بند بند
چون بلال ا... اکبر می سرود
آه زهرا کرد تا جنت صعود
چون به نام نامی احمد رسید
وای من رنگ از رخ کوثر پرید
مادرم طاقت ندارد وای من
یا الهی رحم بر بابای من