باز باران با ترانه، می خورد بر بام خانه

باز باران با ترانه، می خورد بر بام خانه، یادم آمد کربلا را، دشت پر شور و بلا را، گردش

یک ظهر غمگین، گرم و خونین، لرزش طفلان نالان، زیر تیغ و نیزه ها را، با صدای گریه های کودکانه، واندر این صحران سوزان، می دود طفلی سه ساله، پر ز ناله، دلشکسته، پای خسته، باز باران، قطره قطره، می چکد از چوب محمل، خاک های چادر زینب، به آرامی شود گِل، باز باران با محرم ...