چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
مصحف آیه آیه ام آیه ی پاره پاره ام
مصحف آیه آیه ام آیه ی پاره پاره ام
زخم تن تو هم
عدد با غم بی شماره ام
اشک دو دیده ی ترم وقف گلوی خشک تو
خون گلوی خشک تو می چکد از نظاره ام
ماه کنار علقمه مهر میان قتلگه
آه که پشت خیمه ها گم شده یک ستاره ام
می زنم از درون دل بوسه به زخم حنجرت
می رسد از چهار سو کعب نی دوباره ام
در یم خون نظاره کن از سر نی اشاره کن
تشنه ی یک نظاره و کشته ی یک اشاره ام
یوسف من چه غم اگر مانده برهنه پیکرت
پیرهن تنت شده قلب هزار پاره ام
گریه ی دخترت برد صبر و قرار از کفم
خنده ی قاتلت زند بر دل و جان شرار ه ام
بی تو چگونه سر کنم با سر تو سفر کنم
من که اسیر عشق تو از دل گاهواره ام
ناشده طی زیارتم در سفر اسارتم
مانده هزار مشکل و رفته ز دست چاره ام
شعله ی شعر «میثمت» سوخته قلب سنگ را
او که هماره سوزد از سوز دل هماره ام