چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
ای تنت در خاک و خون غلتیده از شمشیرها
ای تنت در خاک و خون غلتیده از شمشیرها
پیکر عریان تو پوشیده از شمشیرها
چشم های جوشنت گرییده خون از تیرها
زخم های پیکرت خندیده از شمشیرها
ای بسی گل زخم و گل خون بر وجودت یا حسین
لاله ها بر لاله ها روییده از شمشیرها
زینب از داغ تو گر صد دیده خون گرید کم است
چون تنت را پاره پاره دیده از شمشیرها
کی ذبیحی در منای
عشق، همتای تو بود؟
ای رگ و پیوند تو ببریده از شمشیرها
میزبان عشق عاشوراییان، دشمن چرا
بزم مهمانی برایت چیده از شمشیرها؟
قتلگاهت کعبه اما دشمنان اندر طواف
وین حرم دریای خون گردیده از شمشیرها
بر لب خشکت، امام عاشقان، هر دم سلام
ای می عشق خدا نوشیده از شمشیرها؟
کربلا کنعان جانبازی است، یا زهرا ببین
یوسفت را گرگ ها درّیده از شمشیرها
قاسمت بربسته بار عشق را از نیزه ها
اکبرت بگشوده صدها دیده از شمشیرها