چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
بنی اسد متحیر ستاده اید همه
بنی اسد متحیر ستاده اید همه
چرا به بحر تفکر فتاده اید همه
برای دفن شهیدان کربلا، زن و مرد
ز خانه سر به بیابان نهاده اید همه
کسی نبود که رو سوی این دیار نهد
خدا تمام شما را جزای خیر دهد
بنی اسد نگرید این خجسته تنها را
ستارگان زمین، ماه انجمن ها را
نصیبتان شده قدر و سعادتی امروز
شما به خاک سپارید این بدن ها را
به هر بدن
که رسیدید احترام کنید
به زخم نیزه و شمشیرها سلام کنید
بنی اسد تن انصار رو به روی شماست
که دفن پیکرشان، جمله آرزوی شماست
کمک کنید در این سرزمین پیمبر را
نگاه مادر ما فاطمه به سوی شماست
اگر شما، نشناسید این بدن ها را
معرّفی کنم، این پاره پاره تن ها را
بنی اسد همه رو سوی قتلگاه کنید
به پیکری که بوَد غرق خون نگاه کنید
به مصحفی که شده آیه آیه گریه کنید
ز آه خود، رخ خورشید را سیاه کنید
تنی که ریخته از هم چگونه بردارید
کمک کنید، که یک قطعه بوریا آرید
بنی اسد تن پاک برادرم اینجاست
که عضوعضو وجودش ز هم جداست جداست
هر آنکه دید ورا گفت این رسول خداست
کمک کنید که این جان سیدالشهداست
دل حسین نه تنها گسسته از داغش
پس از پدر کمر من شکسته از داغش
بنی اسد نگهم بر دو شاخه ی یاس است
بر آن نشانه لب های سیّدالناس است
به احترام بگیرید هر دو را سردست
ادب کنیدکه این دست های عباس است
نه دست مانده به جسم مطهرش نه سری
خدا به مادرش ام البنین کند نظری
بنی اسد گل صدپاره ای، در این چمن است
شهید بی زرهی، پاره پاره پیرهن است
ادب کنید که این ماه سیزده ساله
پسرعموی عزیزم، سلاله ی حسن است
به تیر و نیزه تن پاره پاره اش سپر است
ز حلقه های زره، زخم هاش بیشتر است
بنی اسد بدنی پشت خیمه مدفون است
دل رباب و دل فاطمه بر او خون است
مزار اوست همان روی سینه ی پدرش
ز خون او گل روی حسین گلگون است
هنوز هست به
سوی حسین دیده ی او
سلام «میثم» بر حنجر بریده ی او