چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › ولادت
قابلیت بین که آمد قابله از عرش اعظم
قابلیت بین که آمد قابله از عرش اعظم
بهر آن ماه درخشانی که باشد مادرش گل
جبرئیل عقل گشته
مست مست از شادمانی
دست افشان پایکوبان ریزد از بال و پرش گل
در جنان پرسید آدم کیست این بانو که باشد
گوشوار و سینه ریز و تاج زرین سرش گل
پاسخ از عرش برین آمد بگوش جان آدم
اوست آن بانو که خوانده خالق جانپرورش گل
فاطمه ام ابیها روح یاسین جان طاها
هست همچون نخل طوبی ریشه و برگ و برش گل
طاهره صدیقه کبری طیبه انسیه حورا
راضیه مرضیه زهرا نام پاک دیگرش گل
صولتش گل شوکتش گل عفتش گل عصمتش گل
حاجبش گل خادمش گل فضه اش گل قنبرش گل
اسم او گل رسم او گل اصل او گل نسل او گل
باب او گل مام او گل همسر نام آورش گل
خُلق او گل خوی او گل روی او گل موی او گل
دست او گل چشم او گل پای تا فرق سرش گل
مکتبش گل مذهبش گل منصبش گل زینبش گل
مصحفش گل دفترش گل هم قلم هم جوهرش گل
خود نه تنها گل بود آن مهر بی همتا که باشد
چادرش گل جامه اش گل تار و پود معجرش گل
ذاکرش گل شاعرش گل واعظش گل خادمش گل
بانی اش گل مجلسش گل شیعیان شوهرش گل
هم حسن گل هم حسین گل هم وجود زینبین گل
هست آری تا قیامت هم پسر هم دخترش گل
محسنش گل قاسمش گل عون و فضل و جعفرش گل
اکبرش گل اصغرش گل ساقی آب آورش گل
هر کسی گل را به گیتی مقتدای خویش سازد
بی گمان روز قیامت می زند حق بر سرش گل
اینهمه گفتم من از گل از گل زهرا نگفتم
پس بیا با هم بگوئیم مهدی نام آورش گل
(پس بگو از جان و از دل)
حق بود شاهد چو آید آن نگار بی قرینه
این جهان با
این بزرگی می شود سرتاسرش گل