چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
دلم پر درد پر درده خدایا
دلم پر درد پر درده خدایا
دلم را غصه پر کرده خدایا
بنالم از کدامین درد و ماتم
بگویم از کدامین غصه و غم
خدایا من همان محمل نشینم
که اینک در عزای دل نشینم
بساط بلبلان برچیده گشته
همه گلهای زهرا چیده گشته
تمام بلبلان ز آتش رمیدند
همه گلهای زهرا سر بریدند
تمام کودکان در این بیابان
همه حیران و سر گردان و نالان
یکی در گوشه ای آهسته گرید
بر آن پیشانی بشکسته گرید
یکی پیراهن خونین در آغوش
گهی نالان و گاهی رفته از هوش
یکی اندر میان دود و آتش
به عرش حق رسیده سوز و آهش
چنان در خیمه ها آتش بپا شد
که آتش هم به وحشت مبتلا شد
چنان آتش به وحشت مبتلا شد
که دامن ها پناه شعله ها شد