چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
بگوشم می رسد بانگ درایی
بگوشم می رسد بانگ درایی
چو نی در سینه ام دارم نوایی
زمین و
آسمان را غم گرفته
حسین فاطمه شد کربلایی
کند زینب تماشا ، زمین کربلا را
به چشم خود ببیند ، تمام خیمه ها را
زده آتش همه ارض و سما را
حسین جانم حسین جانم حسین جان
شده کرببلا چشم نظاره
که بیند ماه و خورشید و ستاره
تمام خیمه ها گردیده سرمست
ز بوی عطر طفلی شیرخواره
ببین پا تا سرش را ، دو چشمان ترش را
بگو تیر سه شعبه ، ببیند حنجرش را
کجا تنها گذارد دلبرش را
حسین جانم حسین جانم حسین جان
رسیده کاروان غم به منزل
بود در کاروان صد کاروان دل
بنی هاشم تمامی صف کشیدند
پیاده می شود زینب ز محمل
زچشمش خون چکیده ، نمی دانم چه دیده
زند بوسه همین جا ، به رگهای بریده
چو زهرا می شد قدش خمیده
حسین جانم حسین جانم حسین جان
به گوش جان ما آوا خوش آمد
کنار علقمه سقا خوش آمد
برای گفتن ا... اکبر
علیِّ اکبر لیلا خوش آمد
رسیده عشق و احساس ، وزد بوی گل یاس
سه ساله رفته در خواب ، به روی دست عباس
ندارد او خبر از روز حساس
حسین جانم حسین جانم حسین جان