چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
من همچو کبوتر به روی بام حسینم
من همچو کبوتر به روی بام حسینم
شب تا سحر آواره ی بین الحرمینم
مجنون حسینم، پا بست ابوالفضل
هم مست حسینم، هم مست ابوالفضل
شب تا سحر از عشق تو من خواب ندارم
من در دو جهان غیر تو ارباب ندارم
من آمدم اینجا، ای معنی احساس
تا آنکه بگردم ، دور تو و عباس
من مُحرمم از اشک و جز این توشه ندارم
من کعبه به جز مرقد شش گوشه ندارم
ایوان طلایت، باشد قمر من
آن سنگ کبودت، باشد حجر من
آنکس که ربوده دل من طفل رباب است
آهسته بگوئید که شش ماهه به خواب است
امشب همه گوئید، با دیده ی گریان
لای لای علی جان، لای لای علی جان
بی دستی سقای حرم را چو بدیدند
با خنده به سویش همه با نیزه دویدند
دیدند که چشمش، باشد سوی طفلان
دیدند گرفته، او مشک به دندان