چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
ای ناله ی غربتت به گوشم
ای ناله ی غربتت به گوشم
ای بار مصیبتت به دوشم
آغاز محرّمت رسیده
باید ز غمت سیه بپوشم
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان
این رخت سیه به پیکر من
ارث پدر است و مادر من
این سینه ی سرخ و رخت نیلی
این اشک دو دیده تر من
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان
داغ تو نمی شود فراموش
دل با غم تو بوَد هم آغوش
در باغ جنان ز ماتم تو
زهرا و علی بود سیه پوش
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان
ای اهل عزا محرّم آمد
دیدار هلال ماتم آمد
باید همگی سیه بپوشید
هنگامه گریه و غم آمد
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان
این ماه عزاست ایهاالناس
نیلی شده صورت گل یاس
خون موج زند ز فرق اکبر
افتد ز بدن دو دست عباس
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان
دل ها ز شرار غم کباب است
بر چرخ صدای «آب آب» است
در دست سکینه جام خالی
خجلت زده از علی رباب است
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان
پیراهن آسمان سیاه است
گردون همه غرق دود آه است
زهرا به کنار نعش عباس
زینب به کنار قتلگاه است
مظلوم حسین جان مظلوم حسین جان