چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
پر زند بار دگر دلم به سوی کربلا
پر زند بار دگر دلم به سوی کربلا
می رسد قافله ی عشق به کوی کربلا
عاشقان سر به کف وارث میر نجف
ابی عبدالله (2)
ازجدایی شده کعبه هم سیه پوش حسین
زنگ اشتران بود صدای چاووش حسین
محرمان آن حرم در شهادت هم قدم
ابی عبدالله (2)
ای زمین کربلا مهمان برایت می رسد
آن که با خون گلو بخشد صفایت می رسد
جان تو جان حسین مقتدای عالمین
ابی عبدالله (2)
ای زمین ذخیره کن تو قدری آب خوشگوار
چون که فردا بهر طفل شیرخوار آید به کار
چون که از سوز عطش کند آن شش ماهه غش
ابی عبدالله (2)
ای زمین جایی بده بر زینب بی خانمان
تا که مخفی ماند از تیر نگاه دشمنان
او امید ما همه است نور چشم فاطمه است
ابی عبدالله (2)
شبه پیغمبر علی را بشکند این جا جبین
کودک شش ماهه این جا می شود سنگرنشین
حلق آن ماه منیر می شود آماج تیر
ابی عبدالله (2)
حجله قاسم در این جا حجله خون می شود
غرقه این کشتی میان دجله خون می شود
یادگار مجتبی می کند در خون شنا
ابی عبدالله (2)
گر کنی کوتاهی از مهمان نوازی ای زمین
چه دهی روز جزا جواب خیرالمرسلین
این ولی سرمد است یادگار احمد است
ابی عبدالله (2)
آه از ظلمی که بر آل طهارت می رود
دختر شیر خدا زینب اسارت می رود
از جفای دشمنان می شود
قدش کمان
ابی عبدالله (2)
ای حسین ای کشته حادثه غصب فدک
ما کجا و تو کجا یا لیتناکُنّا معک
سر ما و پای تو جان ما فدای تو
ابی عبدالله (2)