چهارده معصوم (ع) › حضرت امام باقر(ع) › ولادت
گلشن توحید، آباد امام باقر است
گلشن توحید، آباد امام باقر است
مرغ دل در هر نفس یاد امام باقر است
در تجلی نور ارشاد امام باقر است
شادی اجداد و اولاد امام باقر است
مژده یاران عید میلاد امام باقر است
کعبه ی دل، روح قرآن، جان زین العابدین
سر زده در اول ماه رجب ماهی تمام
کآفتابش آورد هر صبحدم عرض سلام
کنیه بو جعفر، لقب باقر، محمد شد به نام
قطره ای از چشمه ی علمش علوم خاص و عام
نجل پیغمبر امام ابن امام ابن امام
رهنمای راستان و پیشوای راستین
کیست این مولود؟ انجم را چراغ انجمن
عارف بود و نبود و
واقف سرّ و علن
بحر بی پایان علم ذات حیّ ذوالمنن
جابر آورده سلامش از رسول مؤتمن
باب او ابن الحسین و مام او بنت الحسن
جده اش زهرا و جدش رحمتٌ للعالمین
روی او روی خدا خوی محمد خوی او
سجده آرند آسمانی ها به خاک کوی تو
از حسین و از حسن دارد ملاحت روی او
لاله های باغ جنت مست عطر بوی او
نخل طوبی سرو رعنایی کنار جوی او
طوطی آن نخل، میکائیل و جبریل امین
اختر برج حسن خورشید سرمد زاده ای
بر علی بن الحسین امشب محمد زاده ای
خود سپهر عصمت و ماه مؤیّد زاده ای
جان، نثار دامنت روح مجرد زاده ای
احمدی دیگر برای آل احمد زاده ای
آسمان امشب نهاده پای بر چشم زمین
ای خداجویان عالم بنده ی درگاه تو
ای صراط مستقیم کلّ خلقت، راه تو
وی فراتر از ثنای خلق، قدر و جاه تو
آفتاب وحی، روی خوب تر از ماه تو
مخزن اسرار غیب حق دل آگاه تو
منطقت علم الکتاب و مکتبت علم الیقین
سنگ اگر خاک تو گردد طوتیایش می کنی
مس چو اکسیر از تو خواهد کیمیایش می کنی
دست گمراهی چو گیری رهنمایش می کنی
هر کجا بیگانه بینی آشنایش می کنی
دشمن ار دشنام گوید تو دعایش می کنی
با کلامی جانفزا و با بیانی دلنشین
ای گرفته وام خورشید جهان آرا ز تو
ای عیان خُلق رسول و عصمت زهرا ز تو
ای مزین کوه و دشت و دامن صحرا ز تو
ای هدایت تا قیام محشر کبری ز تو
ای زیارتنامه ی جانسوز عاشورا ز تو
شور عاشورات پیدا در کلام آتشین
محفل قدوسیان را از تو باشد ذکر خیر
با تو دائم انس دارد جن و انس و وحش و طیر
کرده ای از دامن سجاده تا معبود سیر
مست فیضت
آشنا و محو گفتار تو غیر
از تو زیبا قصه ی ناب عزیز است و عُزیر
سینه ات دریای علم اولین و آخرین
تا تو را پیوسته در آغوش جان دارد بقیع
از تن پاک تو روح جاودان دارد بقیع
گر چه از خورشید گردون سایبان دارد بقیع
ناز، هر شب بر چراغ آسمان دارد بقیع
سایه ی رحمت به فرق انس و جان دارد بقیع
خلق رو آرند سویش از یسار و از یمین
من کیم مدحت سرای خاندان عصمتم
هر که هستم خاک پای خاندان عصمتم
سر خوش از جام ولای خاندان عصمتم
بلکه مرهون عطای خاندان عصمتم
«میثم» دار بلای خاندان عصمتم
بار الها هستیم را کن فداشان آمین