چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › ولادت
آفرینش را کتاب ناطقی
آفرینش را کتاب ناطقی
اهل بینش را امام صادقی
صدق از باغ بیاناتت گلی
مرخ وحی از بوستانت بلبلی
اهل دانش سائل کوی توأند
تشنه کامان لب جوی توأند
خضر در این آستان هویی شنید
بو علی زین بوستان بویی شنید
قلب هستی شد منیر از این چراغ
بوبصیر آمد بصیر از این چراغ
مکتب فضلت مفضّل ساخته
شورها در اهل فضل انداخته
آسمان معرفت خاک درت
سائل درس ذراره پرورت
تا تو هستی پیشوای مکتبم
ذکر حق آنی نیفتد از لبم
شرح فضلت را چه حاجت بر کتاب
آفتاب آمد دلیل آفتاب
از تو دل دریای نور داور است
چون بحار مجلسی پر گوهر است
شیعه را از تو زلالی صافی است
کافی شیخ کلینی کافی است
شیعه باشد تا قیامت رو سفید
کز توأش پیری است چون شیخ مفید
مشعل تقوی و دینداری ز توست
شیخ طوسی شیخ انصاری ز توست
گوهر بحر العلوم از بحر توست
ابن شهر آشوبها از شهر توست
مکتبت شیخ بها می پرورد
سید طاووسها می پرورد
در ریاض فضل تو شاخه گلی است
کیست آن گل شیخ حر عاملی است
با دمت روح خدا می پروری
چون خمینی مقتدا می پروری
این شعار ما به هر بام و دری است
اهل عالم مذهب ما جعفری است