چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › ولادت
در سحر بودم که شب آخر رسید
در سحر بودم که شب آخر رسید
دست خالی بودم و ساغر رسید
آمد آن دلدار مه رویم ز ره
با رخی روشن تر از خورشید و مه
از ازل بوی شقایق می رسد
از مدینه صبح صادق می رسد
ثانی تمثال احمد آمده
صادق آل محمد آمده
یابن الزهرا مدد(2)
چهره اش وجه خدایی بی نیاز
جمله ی عالم به سویش در نماز
در نمازش چون اقامت می کند
قامت یارم قیامت می کند
در قیامت ناخدایی می کند
من
چه می گویم خدایی می کند
ساقی کوثر بود همچون علی
نور رحمانی ز رویش منجلی
ثانی تمثال احمد آمده
صادق آل محمد آمده
یابن الزهرا مدد(2)