چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › شهادت
من چراغ راهم در آسمان هستی
من چراغ راهم در آسمان هستی
من کیم دلیل خلق جهان هستی
مظهر حقایق ، مولا امام صادق
در شب غریبی در شهر درد و کینه
می کشم ز غربت آهی ز عمق سینه
من امام عشق و با من چه کرده دنیا
وای از این زمانه فریاد از این مدینه
مظهر حقایق ، مولا امام صادق
خون شده دل من که دشمن ، شکسته حرمت مرا
می روم پیاده به یاد مادر میان کوچه ها
تازیانه را بلا را از جان تحمل می کنم
یاد درب و دیوار و سیلیّ و صورت گل می کنم
می روم دلغمین ، گریه دارد زمین ، می روم به سوی
زهرا
منکه دین حق را مردانه کردم احیا
شیعه را رساندم تا اوج عرش اعلی
صورتم کبود از تأثیر ضرب کینه
می روم شتابان امشب کنار زهرا
مظهر حقایق ، مولا امام صادق
گرچه دیدنش را همیشه در دل نمودم آرزو
تاب این ندارم که یکدم با او شوم من روبرو
من که در مدینه چو مادر در کوچه ها خوردم زمین
او شهید سیلی ولی من می میرم از این زهر کین
می روم دلغمین ، گریه دارد زمین ، می روم به سوی زهرا