چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › شهادت
یکی نیست بین شما غیرتشو محک کنه
یکی نیست بین شما غیرتشو محک کنه
دستای بستمو وا کنه به من کمک کنه
من پیر مرد تحمل دویدن ندارم
قدرت ایستادن و دوباره رفتن ندارم
منو با خنجر و شمشیر جفاتون بکُشید
اما اینقدر توی کوچه ی این شهر نکشید
کوچه ای که بین اون سیلی به زهرا می زدند
یاس هجده ساله ی حیدر و تنها می زدند
ظلم و بیداد شما قلب منو خون می کنه
دل خون من یاد رقیه خاتون می کنه
منو عمه ام رقیه هر دو تا مثل همیم
هر دو تامون پی ناقه ی شماها دویدیم
همونی که معجر از سر رقیه می کشید
منو با سر برهنه از خونه بیرون کشید
همونی که عمه ام رقیه رو کتک می زد
من پیرمرد و با تازیونه کتک می زد
همونی که عمه ام رقیه رو مسخره کرد
تو کوچه با خنده هاش بند دلم رو پاره کرد
منِ پیرمرد و اینقدر اذیت نکنید
اینقدر با دست بسته تو مدینه نکشید
این یه ارثه همه ی آل علی غریب باشن
حتی توی خونشون تنها و غم نصیب باشن
منم آخر از میون جمع نامردا میرم
مث عمه ام رقیه توی غربت
می میرم