چهارده معصوم (ع) › حضرت امام کاظم(ع) › شهادت
ای شیعه بر تو باد درود و سلام من
ای شیعه بر تو باد درود و سلام من
وقت است بشنوید فرازی کلام من
عمرم نه صرف شد به سیه چالها عبث
کز بهر شیعه بود همه اهتمام من
در انزوا نبود همه عمر من که بود
در سجده گاه گوشهء زندان قیام من
روزی که غصه خلق شد از حکمت خدا
بگزید غصه را دل والا مقام من
چون جام عشق فال به نام حسین زد
از غبطه رفت در طلب درد جام من
من آن امام مفترض الاطاعه ام که شد
از اقتدار کنج سیه چال دام من
تنها نی ام (نیستم)، غریب نی ام، بی نوا نی ام
زهراست آنکه بود انیس مدام من
بی جرم و بی گناه به زندان گذشت عمر
نه بلکه بود نسل علی اتهام من
زندان مرا به خویش چه خوش داد عادتم
دیگر نداشت فاصله ای صبح و شام من
همچون درخت ریشه دواندم به قعر خاک
خلصنی یاربم شده بود التیام من
از بس که مانده ظاهری از استخوان و پوست
دیگر نبود طاقتی از استلام من
بغض یهود قدرت سیلی فزون کند
زهراست باخبر ز رخ نیل
فام من
هر ناسزا و فحش نثارم حلال بود
هرگونه لطف و جود و نوازش حرام من
هارون بدست ظلم نگهبان کافرش
می خواست بشکند حرم احترام من
با کام روزه زیر شکنجه لبان خشک
افطار زهر بود بهشتی طعام من
امضای نیلی غل و زنجیر بر تنم
تاکید دیگری است به حسن ختام من
با کام تشنه بر همهء شیعیان خود
همراهی حسین یگانه پیام من
مهدی کجاست تا که بگیرد ز دشمنان
با ضرب ذوالفقار علی انتقام من