چهارده معصوم (ع) › حضرت امام رضا(ع) › شهادت
از داغ زهر پیکرم آتش گرفته است
از داغ زهر پیکرم آتش گرفته است
گوئی تمام بسترم آتش گرفته است
تر می کند لبان مرا کودکم ولی
از تشنگی ، لب ترم ، آتش گرفته است
پا می کشم به خاک و نفس می زنم ز درد
جانم ز آه آخرم آتش گرفته است
اینجا کبوتران به غمم گریه می کنند
از بال و پر زدن ، پرم آتش گرفته است
پیچیده ام به خویش و دل چاک چاک من
با
ناله های مادرم آتش گرفته است
امشب تمام حجره ی من کربلا شده
یک جرعه آب ، حنجرم آتش گرفته است
امشب دوباره خیمه ی آتش کشیده را
می بینم و سراسرم آتش گرفته است
سرها به روی نیزه و سر نیزه ها به تن
وز شعله باغ پرپرم آتش گرفته است
فریاد دختری ز دل خیمه می رسد
عمه کمک که معجرم آتش گرفته است