چهارده معصوم (ع) › حضرت امام رضا(ع) › شهادت
هستم علی موسی الرضا، در حجره افتادم ز پا
هستم علی موسی الرضا، در حجره افتادم ز پا
تنها و بیقرارم (2)
بر دیدنم ای قرص ماه من بیا
شد قصر مأمون قتلگاه من بیا
می میرم و تا لحظه های آخرین
باشد به راه تو نگاه من بیا
واویلتا (3)
ای شاخ شمشادم بیا، کی می کنی یادم بیا
من جز تو کس ندارم(2)
بیا ببین می سوزد از پا تا سرم
خون می چکد از هر دو چشمان ترم
در گوشه ی حجره جگر گوشه بیا
بیا
ببین شد پاره پاره جگرم
واویلتا (3)
ای روی تو ماهم جواد، من دیده بر راهم جواد
بیا در انتظارم(2)
ای که به باغ دل گل یاسی مرا
تو هست و بود و عشق و احساسی مرا
در حجره من از بس بخود پیچیده ام
من بیم آن دارم که نشناسی مرا
واویلتا (3)
بیا ببین ای پسرم، آتش گرفته جگرم
دگر نفس ندارم(2)
بر روی دامان اجل باشد سرم
تنهایم و آتش گرفته پیکرم
من لاله ی زهرای هجده ساله ام
در حجره ام پیچیده بوی مادرم
واویلتا (3)