چهارده معصوم (ع) › حضرت امام جواد (ع) › ولادت
ای در نورانی ده بحر نور
ای در نورانی ده بحر نور
وی نهمین حجت رب غفور
آینه ی قبله ی هفتم: جواد
نور دل حجت هشتم: جواد
کنیه ی زیبای تو ابن الرضا
محمدی یا علی مرتضی
کعبه ی ارکان حرم کیست؟ تو
قبله ی ارباب کرم کیست؟ تو
ماه رخت مصحف آیات حق
واسطه ی کلّ عنایات حق
دست تو دست کرم کبریا
صحن و رواقت حرم کبریا
ارض و سماوات به تو متکی
بوده امام همه از کودکی
علم بود نقش گل روی تو
جود گدایی به سر کوی تو
با سخن تو شده احیای علم
هر نفس توست مسیحای علم
طور تجلی گه انوار تو
نور متاع سر بازار تو
روی خدا روی دل آرای تو
چشم رضا محو تماشای تو
چون تو کسی عابد و معبود نیست
با برکت تر ز تو مولود نیست
تو پسر فاطمه ای یا جواد
قبله ی جان همه ای یا جواد
زاده ی اکثم ز تو خجلت زده
سینه ی مأمون ز تو آتشکده
داده ای ای حجت پروردگار
پاسخ یک مسأله را سی هزار
مخزن علم ازلی سینه ات
عالم اسرار، در آیینه ات
ظرف وجود تو پر از علم غیب
نور خدایی و مبرّا ز عیب
طلعت تو آینه ی روی حق
عالم غیبی، ولی از سوی حق
برتری از اینکه میان رهی
یک خبر از ماهی و مأمون دهی
عالم دانش همه پابست توست
دایره ای بین کف دست توست
خلق جهان را به درت التجاست
شأن شما
«وَ مَن أَتاکُم نَجَاست»
خیل مبک عاشق تهلیل توست
وحی خدا زنده به تأویل توست
ای ملک و جن و بشر زائرت
وسعت ملک ازلی، حائرت
مظهر الطاف خدای مجید
از کرم و جود تو نبود بعید
تا چو منی عقده ز دل وا کنم
در حرم قدس تو نجوی کنم
خار اگر خار بود با گل است
زنده به آب و نفس بلبل است
«میثم» دلخسته از آن شماست
گر چه کم از برگ خزان شماست