چهارده معصوم (ع) › حضرت امام جواد (ع) › ولادت
ای تمام عاشقان عاشقان و عارفان
ای تمام عاشقان عاشقان و عارفان گل بیارید
بریزید بپایش به راهش بفدای رخ ماهش
همه ی هستی من فدای آن دیده که شد غرق نگاهش بفدای رخ ماهش
او جواد است جواد است جواد است
در شب ولادتش فاطمه شاد است
گل نور است که می بارد از آن چهره که پر نور ترین است
دل او عرش برین است او امام مؤمنین است
مه جمال و مه جبین است او تقی و آفتاب متقین است
گل ایمان گل دین است
او جواد است و بود جود خداوند تعالی جای او عالم بالا
قدر او عزت او شوکت او رفعت او عرش معلّی
او کریم است و نگوید به کسی لا
او جواد است و همانند رضا بی نظیر است همچنان حضرت زهرای بتول بخدا خیر کثیر است
دل به عشق او اسیر است
همه ی هستی ما بفدای حضرت امام رضا و دل شادش
گل خنده بر لبش می زند شانه به
گیسوی جوادش
هر که هستم به خدا عاشق آن ماه منیرم
جانمو اگر بگیرند من دل از او نمی گیرم
اگه پا بده یه روز با افتخار براش می میرم
من دل از او نمی گیرم
آسمان با همه ی بزرگیش می گذارد سر خود را به سرایش می زند بوسه بپایش
او جواد است و دل عالم و آدم شده جایش
در شب ولادتش بیا ای عاشق و شیدا
با تمام هستی خود بزن از عمق وجود خود صدایش