چهارده معصوم (ع) › حضرت امام هادی(ع) › شهادت
یارب از زهر جفا سوخت ز پا تا به سرم
یارب از زهر جفا سوخت ز پا تا به سرم
شعله با ناله بر آید هه دم از جگرم
جز تو ای خالق دادار کسی نیست گواه
که چه آورده جفای متوکل به سرم
می دوانید پیاده به پی خویش مرا
گرد ره ریخت بسی بر رخ همچون قمرم
آن شبی را که مرا خواند سوی بزم شراب
گشت از شدت غم، مرگ عیان در نظرم
خواست تا بر من مظلوم دهد جام شراب
شرم ننمود در آن لحظه ز جد و پدرم
زهر نوشیدم و راحت شدم از عمر ولی
ریخته خاک یتیمی به عذار پسرم
هر زمان هست در این دار فنا مظلومی
حق گواه است که من از همه مظلوم ترم
فخر «میثم» همه این است به فردا کامروز
هم ثنا گستر من آمده هم نوحه گرم