چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
دل تو را آینه ی صدق و صفا می داند
دل تو را آینه ی صدق و صفا می داند
مَظهر و مُظهر آیات خدا می داند
بین زنهای بهشتی که همه فاضله اند
حق تو را شافعه ی روز جزا می داند
مصطفی طاق دو ابروی دل آرای تو
را
قبله ی حاجت و محراب دعا می داند
بر دل هر که رسد عقده ای از درد و غمی
گریه بر فاطمه را عقده گشا می داند
حضرت موسی و عیسیِ پیمبر خود را
سائل درگه سلمان شما می داند
خاک آن کوچه که تو پا به سرش بگذاری
خویش را آبروی آب بقا می داند
درد عشق تو چه درد است که بیمار غمت
به ، ز بهبودی و درمان و دوا می داند
کعبه با آن عظمت خانه ی خاکی تو را
کعبه ی کعبه ی عرفان و دعا می داند
شمع خود را ز فروغ رخ نورانی تو
صاحب آن همه انوار وفا می داند
میخ دستاس تو را خالق دستاس فلک
محور دایره ی ارض و سما می داند
چه گذشته به تو و محسن ششماهه ی تو
بین دیوار و در خانه خدا می داند
باید از زینب مظلومه بپرسیم چرا
مرگ را مادر سادات شفا می داند؟
خبر از پهلوی بشکسته اگر می خواهید
در آتش زده ی بیت ولا می داند
جای قبری که کسی راه بر آن می نبرد
یوسف گمشده ی آل عبا می داند