چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن عسکری(ع) › شهادت
فریاد یا للمسلمین فریاد فریاد
فریاد یا للمسلمین فریاد فریاد
یاران غیرتمند دین فریاد فریاد
آنانکه با اسلام و قرآن در نبردند
آنان که توهین بر رسول ا... کردند
بار دگر اجداد خود را یاد کردند
در شهر «سُرّ مَن رَآ» بیداد کردند
ویرانه شد با دستشان قبر دو معصوم
قبر دو معصوم همیشه بوده مظلوم
ویرانه شد قبر دو وجه ا... ذوالمن
در انفجار بمب از بیداد دشمن
یابن الحسن بنگر مزار مادرت را
قبر حکیمه مادر غمپرورت را
هم قبّه و هم قبرشان در هم فرو ریخت
گویی به فرق مسلمین عالم فرو ریخت
این زشت خویان وارثان قوم فیل اند
بیچاره و پست و زبونند و ذلیل اند
اینان سراسر نسل شرالناس هستند
اینان همان قوم بنی العباس هستند
در سفره ی اشغالگرها کاسه لیس اند
مزدور آمریکا و عبد انگلیس اند
این تیره دل ها دشمن ا...، نورند
کورند اما خود نمی دانند کورند
اینان نه دین دارند، نه فرهنگ دارند
سنی و شیعه زین جماعت ننگ دارند
اینان همه زائیده ی ام الفسادند
پیش از ولادت با شیاطین دست دادند
خصم نبی و خصم حیدر خصم آل اند
باور نشاید کرد کز نسل حلال اند
این قبرها را مسلمین با سرفرازی
سازند همچون کعبه از نو باز سازی
کعبه اگر ویرانه شد آباد شد باز
از آن قلوب اهل ایمان شاد شد باز
عباسیان قلب پیمبر را شکستند
از کینه بر قبر حسینش آب بستند
بیرون اگر یک چند سر از تخم کردند
حتی زمین آن حرم را شخم کردند
گردید ویران بارها ز آن قوم نسناس
قبر حسین و هم شهیدان، قبر عباس
آنان به ذلت جایشان شد حفره ی خاک
اینان کشد گلدسته هاشان سر به افلاک
ویران اگر گردید قبر عسکرییّن
هرگز نرفته نورشان یک لحظه از بین
انوار وجه ا... در آیینه ی ماست
آل محمد قبرشان در سینه ی ماست
روشن
بود تا حشر شمع محفل ما
پیوسته باشد قبر نرجس در دل ما
این قبرها در چشم ما نورند نورند
خفاش های تیره دل کورند کورند
یا قائم آل محمد سیدی قُم
بنگر به قبر عمه و جد و أب و أُم
گم گشته ی شیعه گل باغ امامت
ای یوسف زهرا سرت بادا سلامت
جا دارد ار ریزد سرشک از هر دو عینت
ویرانه شد قبر شریف والدینت
بر خاک پاک این حرم با خون نوشته
هرگز نگردد دیو، غالب بر فرشته
ما با همه گفتیم تو مولای مایی
ای صاحب ما یابن زهرا کی میایی؟
تا چند فُلک آرزو در گِل نشیند
تا چند شیعه اشک ریزد داغ بیند
تا چند فریاد از سر بُبریده خیزد
تا چند خون جوشد ز رگ های بریده
تا چند یاران تو را صبر و متانت
تا چند بر پیغمبر اکرم اهانت
تا چند از مظلومی حیدر حکایت
تا چند آتش خیزد از بیت ولایت
تا چند آه فاطمه زندان به سینه
تا چند قبر فاطمه گم در مدینه
تا چند «میثم» شعر در هجران سُراید
تو خود دعا کن تا که این هجران سر آید