چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
دلبسته ام مرا ز سرِ خویش وا مکن
دلبسته ام مرا ز سرِ خویش وا مکن
از من جدا کن و از خود جدا مکن
هرگز نگویمت که بیا دست من بگیر
عمری گرفته ای ز عنایت رها مکن
تنها بود به دست تو طومار جرم من
این مشت بسته را به برِ خلق وا مکن
درمان درد من نبود غیر درد عشق
این درد را ز لطف بیفزا دوا مکن
خواهی اگر ز لطف به من اعتنا کنی
دیگر به کثرت گنهم اعتنا مکن
نزد کریم فرق ندارند خوب و بد
یک جا قبول کن همگان را سوا مکن