چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل

تا شوم خاری و با آن گل رعنا بنشینم

مدح غزل ریتم یکدست
تا شوم خاری و با آن گل رعنا بنشینم
نه به فردوس نه در سایه ی طوبی بنشینم
گر چه عمری به سر دوش بود بار فراقم
بشکند پایم اگر لحظه ای از پا بنشینم
از کجا اوفتد ای یوسف گمگشته عبورت
که بیایم سر راه و به تماشا بنشینم
به چه کس چهره نمودی که زنم بوسه به چشمش
به کجا پای نهادی که همان جا بنشینم
شاعر
ناشناس
منبع
بایگانی

اشعار مشابه