چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
صبح جمعه کوچمونو آب و جارو کرده بودم
صبح جمعه کوچمونو آب و جارو کرده بودم
از غریبی و جدائی بخدا رو کرده بودم
تا غروب جمعه پشت در خونمون نشستم
آخه من چشم انتظار پسر فاطمه هستم
پشت در غروب جمعه که همه چشم انتظارند
می شینم تا که یه روزی واسه من خبر بیارند
خبر اون کسی رو که دلم عمریه گداشه
همونی که ذوالفقار حیدری رو شونه هاشه
اونکه ذکر سبز لبهاش یا امیرالمؤمنینه
اونکه ابروهاش شبیه پسر ام البنینه
آبروی عالمینه وارث بدر و حنینه
نقش رو پیشونی بندش یا ابوالفضل یا حسینه
فاطمی ترین مردم به روی زمینه این مرد
بخدا تو علوی ها علوی ترینه این مرد
روزیکه میاد تموم لاله ها به پاش می میرند
برای همدیگه مردم گل نرگسی می چینند
ایشا ا... میاد می گیره روی شونه پرچم سرخ
از برای انتقام غروب محرم سرخ
شبای جمعه که می شه توی کربلای عشقه
غروب جمعه
که می شه راهی شهر دمشقه
میاد و میره مدینه کنار گنبد خضرا
می شینه کنار قبر مادرش حضرت زهرا
اون ائمه ی بقیع رو از غریبی در میاره
روی اون قبرای خاکی گنبد طلا می ذاره
تا میاد دلای ما رو می کنه مست ابوالفضل
می خونه روضه ی چشماش روضه ی دست ابوالفضل
میاد و مث ابوالفضل تو عالم رجز می خونه
قاتلای مادرش رو در میاره می سوزونه