چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
دل خود سوخته ام تا شررم گردانی
دل خود سوخته ام تا شررم گردانی
جگرم خون شده تا خونجگرم گردانی
تو که از حال دل سوخته ام با خبری
کرمی کن که ز خود بیخبرم گردانی
توسن نفس مرا برده به صحرای عدم
چه شود در حرم خویش برم گردانی
عمر من بود شب تاری و بگذشت بخواب
بلکه بیدار به وقت سحرم گردانی
هر چه ام سنگ ره راه تو هستم چه شود
که به یک نیم نگاهت گهرم گردانی
جز در خانه ی تو هیچ دری را نزنم
گر چه چون باد صبا دربه درم گردانی
گر چه چون دانه ی اشک از نظرت افتادم
باورم نیست که دور از نظرم گردانی