چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
کیستم من ای که در هر روز و شب
کیستم من ای که در هر روز و شب
می کنی از حق ظهورم را طلب
کیستم من دیدی آیا روی من
یا مشامت حس نموه بوی من
کیستم من غرق احسان منی
میهمان عمری سر خوان منی
کیستم من عاشق دیوانه ام
کو نشانیّ تو از میخانه ام
کیستم من لاف عشقم می زنی
نام من بر لوح قلبت می کنی
کیستم من می کنی گه یاد من
گه بسوزانی دل ناشاد من
کیستم من ساعتی با من خوشی
ساعتی با نفس و اهریمن خوشی
کیستم من گاه با من دوستی
گاه بنمایی به اعدا دوستی
کیستم من گه تویی در کوی من
گاه خنجر می کشی بر روی من
کیستم من قدر من نشناختی
آمدی اندر حریمم تاختی
کیستم مخفیه القدری منم
مصطفی و حیدر و زهرا منم
کیستم من
ای به حقم ناشناس
با تو هستم ای همیشه ناسپاس
بارها در غصه ام انداختی
بارها دیدی مرا نشناختی
بارها دیدم تو را کردم سلام
تو جواب من ندادی یک کلام
بارها دیدم که در هر انجمن
مست اغیار منی غافل ز من
بارها دیدم گنهکاری تو
گریه کردم بر تبهکاری تو
بارها شد بر تو کردم التماس
با عدوی من چرا داری تماس
بارها جایت خجل گردیده ام
شرمسار و منفعل گردیده ام
بارها با هر گناه و هر بدی
آمدی بر روی من سیلی زدی
بس کنم دیگر من این گفت و شنود
عقده بود و در گلویم مانده بود
هر چه بود ایام آن دوران گذشت
هر چه کردی هر چه بودی آن گذشت
حالیا از نو عمل آغاز کن
باب عشق دیگری را باز کن
نیستی تنها تو در فکر فرج
روز و شب ما را بود ذکر فرج
عشق یکسویه یقین باطل بود
این دل ما هم بتو مایل بود
دوستی باشد اگر از سوی ماست
مهر ورزی از سوی ما ابتداست
ما بتو هجران و وصل آموختیم
ما عبای عشق بهرت دوختیم
ما به قلبت مهر را انداختیم
بر دلت شور و صفا انداختیم
ما تو را اول صدایت کرده ایم
ما برای خود جدایت کرده ایم
ما برای خویش در بستت زدیم
داغ وصل خویش بر دستت زدیم
ما تو را خندان و گریان می کنیم
ما تو را مشمول احسان می کنیم
ما تو را این سو و آن سو می بریم
ما تو را با هر بدی هم می خریم
ما به تو آخر سعادت می دهیم
بر تو از جام شهادت می دهیم
ما که هر کاری برایت می کنیم
در قیامت کی رهایت می کنیم
من طنین ناله ی زهرائیم
زائر آن لاله ی صحرائیم
پاسدار عصمت و پاکی منم
داغدار چادر خاکی منم
در کف من گوشوار فاطمه است
مادرم آنجا پسر
را خوانده است
قلب من چون آن سند شد ریز ریز
چونکه با خاک آشنا شد آن عزیز
دستهای خسته ی زینب منم
قامت بشکسته ی زینب منم