چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › امامت
جمال غیب و شهود است این که می آید
جمال غیب و شهود است این که می آید
تمام رحمت و جود است این که می آید
شعیب و صالح و هود است این که می آید
عزیز مصر وجود است این که می آید
زهی به مرتبه و عزت پیامبرش
سپاه بدر و احد ایستاده پشت سرش
تمام عالم ایجاد می شود حرمش
حرم گذاشته از دور دیده بر قدمش
مسیح زنده کند باز، جان ز فیض دمش
به روی دوش علمدار کربلا، علمش
خروش لشکر او انتقام خون خداست
ندای حنجر خونین سیدالشهداست
نقاب غیبت خود را ز چهره باز کند
رخ نیاز به درگاه بی نیاز
کند
مسیح پشت سر حضرتش نماز کند
برای بیعت او دست خود دراز کند
نگه کنید شهیدان چه گونه سرمستند
برای یاری او زنده گشته، صف بستند
بیا که حجر ز هجر تو اشک می بارد
بیا که کعبه به دور سرت طواف آرد
بیا که بر قدمت رکن، دیده بگذارد
بیا که فاطمه تنها تو را تو را دارد
بیا که تا تو نیایی، زمان محرمِ توست
بیا که پیرهن پاره ی تو پرچم توست
بیا که قلب جهان بی قرار توست، بیا
بیا که چشم همه اشکبار توست، بیا
بیا که تیغ خدا ذوالفقار توست، بیا
بیا که فاطمه چشم انتظار توست، بیا
بیا که «میثم» دلسوخته به محضر تو
گلاب اشک فشاند به خاک مادر تو