خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوطالب
ای سراپا صفا ابوطالب
ای سراپا صفا ابوطالب
یاور مصطفی ابوطالب
پای تا سر حقیقت ایمان
حامی دین مروج قرآن
بوی عطر بهشت در نفست
صلوات خدا به هر نفست
مصطفی متکی به ایمانت
جان خلق جهان به قربانت
ای تو آرامش دل احمد
همه جا شمع محفل احمد
چون پدر در کنار پیغمبر
عمّ ختم رسل، ابوالحیدر
پدری پاک چون تو می باید
تا که از صلب او علی آید
در ثنای تو ای به حق ناطق
این چنین گفت حضرت صادق:
«گر به خلقت کنند میزانت
باز سنگین تر است ایمانت»
به خلوصت پیامبر نازد
شیر حق بر چنین پدر نازد
خط و مشیت مرا م و ایده ی ما
خاک پایت شفای دیده ی ما
تو به چشم رسول
محترمی
پاک مانند پرده ی حرمی
عقل اول محمد و محمود
از تو و از شهادتین تو بود
مصطفی یار و یاورت خواند
کافر است، آنکه کافرت خواند
چار نجل تو چار نور جلی است
جعفر و طالب و عقیل و علی است
جعفرت را ز اقتدار و جلال
ذات حق در بهشت داده دو بال
تا به امر خدای بنده نواز
در جنان با ملک کند پرواز
طالبت طالب محمد بود
غرق در نور پاک احمد بود
از عقیل تو عقل مفتخر است
یاور عترت پیامبر است
پسران عقیل تو همه پاک
«بابی انت روحنا لفداک»
تو نبی را به هر بلا سپری
تو تمام ائمه را پدری
افتخارت به کل خلق خداست
که عروس تو حضرت زهراست
پسران تو بحرهای علوم
دختران تو زینب و کلثوم
روزها روز یادواره ی توست
سال ها سر به سر هزاره ی توست
شیخ اصحاب خواجه ی لولاک
باز هم گویمت «لروحی فداک»
داغ تو سوخت قلب احمد را
خیز و بین گریه ی محمد را
سال حزن رسول شد آن سال
کز بدن زد همای روحت بال
ای سلام همه به جان و تنت
کرد شیر خدا علی کفنت
پیکرت را علی نهاد به خاک
ای تنت همچو روح مؤمن پاک
بر پیمبر غم تو مشکل شد
خاکت از گریه ی علی گِل شد
رحمت حق به روح پاکت باد
اشک «میثم» نثار خاکت باد