خاندان عصمت (ع) › حضرت محسن بن علی(ع)
سینه ها مانده پر از ناله ی نشنیده هنوز
سینه ها مانده پر از ناله ی نشنیده هنوز
مانده خورشید ز غم رویْ خراشیده هنوز
اشک خونین همه را می چکد از دیده هنوز
بدن ختم رسل دفن نگردیده هنوز
چرخْ آبستن بیداد ز بیداد شده
حمله بر مرکز عدل و شرف و داد شده
خلف شوم سقیفه، حَکمِ نامشروع
سر برآورده و بیدادگری کرده شروع
یافته فتنه ی او تا ابدالدهر شیوع
کینه توزان همه در محضر او کرده خضوع
رفته از یاد همه خاطره ی روز غدیر
همه در سلسله دیو هوا گشته اسیر
تیرگی آمده انوار جلی را ببرد
از میان آینه ی لم یزلی را ببرد
از دل خلق، تولای ولی را ببرد
باطلی آمده تا حق علی را ببرد
شهر با این خلف شوم، هم آغوش شده
وحی، بیگانه و توحید، فراموش شده
که گمان داشت که امت ز پیمبر ببُرند
در هجوم عطش از ساقی کوثر ببرند
دل ز تطهیر و ز صدیقه ی اطهر ببرند
قبله را روی به قبله ز جفا سر ببرند
یار دشمن شده و پشت به مولا بکنند
حمله بر بیت خداوند تعالی بکنند
جانشین نبی آن است که جانش باشد
آیه ی «بلِّغ» و «تطهیر» به شانش باشد
فتح بدر و احد و خیبر از آنش باشد
خصم را نیز بر این نکته بسی اقرار است
که علی یاور یار است، نه یار غار است
آنکه پیوسته خدا دید و خدا دید علی است
آنکه یک آن به خدا شرک نورزید علی است
آنکه حق دور سرش یکسره گردید علی است
آفتابی که درخشید و درخشید علی است
نه فقط عالم و آدم به علی می بالد
به خدا ذات خدا هم به علی می بالد
پای اغیار کجا و حرم یار کجا
خانه ی وحی کجا و شرر نار کجا
بازوی بسته کجا، حیدر کرار کجا
حرم امن خدا در شرر آتش بود
پشت در صورت زهرا سپر آتش بود
باغ، پامال خزان گشت و فدا شد محسن
میوه ی نورسِ از شاخه جدا شد محسن
سپر سینه ی ناموس خدا شد محسن
حقش از ضرب لگد سخت ادا شد محسن
نه فقط در صدف آن در گران را کشتند
بلکه یک سوم سادات جهان را کشتند
زین ستم دست عدو تا صف محشر شد باز
تا ابد کشتن اولاد علی شد آغاز
به خدایی خدای احد بنده نواز
سرکشید آتش این فتنه ز دامان حجاز
نه فقط خانه ام النجبا را سوزاند
حرم محترم کرب و بلا را سوزاند
چه بگویم که به اولاد پیمبر چون شد
پس از آن کشتن اولاد علی قانون شد
دامن دهر ز خون همگان گلگون شد
آسمان، اشک فشان، خاک، محیط خون شد
بشنوید ای همه ی امت اسلام به گوش
ناله ی فاطمه تا حشر نگردد خاموش
با چنین کشته شدن آل پیمبر زنده است
خط سرخ علوی تا صف محشر زنده است
شیعه زنده است، همان گونه که حیدر زنده است
کافرانند همه ابتر و کوثر زنده است
ای به جان و تنتان باد درود و صلوات
نظم «میثم» همه از خون شما یافت حیات