خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
ساقی لب تشنگان زاده ی ام البنین
ساقی لب تشنگان زاده ی ام البنین
دست رشید حسین، بازوی حبل المتین
چهره ی مهتابی و حنجر خشکم ببین
هم جگرم سوخته، هم شده قلبم کباب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب
با چه گناهی عمو، آب به ما شد، حرام
خون جگر، جای آب، ریخته ما را به جام
می مکد انگشت خود، علی اصغر مدام
بال زند از عطش، بر روی دست رباب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب
نفس، ز سوز عطش، شعله ی آذر شده
جواب این آب آب، نیزه و خنجر شده
آل علی از چه رو، بی کس و یاور شده؟
نمی رود از عطش، دیده ی طفلان به خواب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب
آب، گریبان درید، بر لب عطشان ما
مثل دو دریا شده، دیده ی گریان ما
بحر شده شعله ور، از دل سوزان ما
به خیمه هر کودکی، فتاده در التهاب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب
در گلوی خشک ما، بغض شده زمزمه
رقیّه از دست رفت، در بغل فاطمه
بس که گرفته عطش، نور، ز چشم همه
شعله ی آتش شده، در نظر ما سراب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب
تو دست دست خدا، تو حیدر حیدری
تو بر پدر،چون علی، برای پیغمبری
تو هم علمدار و هم، ساقی و آب آوری
صاعقه خشم شو به سوی دریا شتاب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب
ای همه پشت سرت، دست دعای حسین
اگر چه لب تشنه اند سلاله های حسین
برو بیاور عمو، آب برای حسین
قرص مه فاطمه، سوخته
در آفتاب
عمو عمو، آب آب عمو عمو، آب آب