خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
برخیز ای برادرم پشت و پناه لشکرم
برخیز ای برادرم، پشت و پناه لشکرم
من چه جوری پیکر تو، بسوی خیمه ببرم
یا ابوالفضل از داغ تو پشتم شکست(2)
ای گل جدا، از خیمه ها افتاده ای
در خاک و خون، بر گو کجا افتاده ای
روی زمین، کی گفته جای ماهه
پاشو حسین، بی پشت و بی پناهه
کاش می شد نخلا بگیرند جلوی این تیرا رو
تا روی خاکای نریزند امید بچّه ها رو
یا ابوالفضل از داغ تو پشتم شکست(2)
با رفتنت، توی دلا غم می مونه
با دیدنت، قد حسین خم می مونه
دعات بوده، بخون شناور بشی
می خواستی، که مثل اکبر بشی
عمود خیمه می خوابه دیگه برا همیشه
ای وای پای دشمنام به خیمه ها وا می شه
یا ابوالفضل از داغ تو پشتم شکست(2)
دشمن دیگه، قلب ما رو می سوزنه
با بچه هام، خیمه ها رو می سوزونه
ای وای اگه، دستاشونو ببندند
با هلهله، به گریه شون بخندند
پاشو بیا ببین رباب بی صبر و بیقراره
گلوی طفلش طاقت سه شعبه رو نداره
یا ابوالفضل از داغ تو پشتم شکست(2)