چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
ای همه عصمت و تقوای ز پا تا به سرت
ای همه عصمت و تقوای ز پا تا به سرت
سرمه ی چشم ملائک همه از خاک درت
زن به شایستگی ات دیده ی تاریخ ندید
ای که وصف تو به قرآن شده از دادگرت
اولین شخص جهان بشریت احمد
بارها گفت به قربان تو جان پدرت
غیر زینب که به دامان تو تحصیلش بود
دیده ی چرخ ندیده است نظیر دگرت
چه خلوصی چه خضوعی چه
خشوعی است ترا
که خدا فخر نماید به نماز سحرت
مجلسی را که تو وارد شوی از امر خدای
انبیا بر سر پا نزد تو حتی پدرت
با تحیّر به سوی ختم رسل برگردید
تا علی یافت ز سرّ دو جهان با خبرت
همه اوصاف تو نادیده گرفتم اما
فخرت این بس که بود همچو حسینی پسرت
زیر این چرخ کهنسال تو در شام زفاف
جامه ی نو پی انفاق در آری ز برت
دختران در همه جا دست پدر می بوسند
تو که هستی که زند بوسه به دستت پدرت
تو که سر تا به قدم احمد مرسل بودی
از چه خم گشت در ایام جوانی کمرت
به کتاب و به رسول و به علی داد بقا
عمر کوتاه تو و زندگی مختصرت
بسته شد دست علی تا تو ز پا افتادی
آه از بی کسی شوهر خونین جگرت
به نگاه علی و ناله ی زینب سوگند
پسرت دید در آن کوچه چه آمد به سرت